Tentoonstelling

Hoe groot de carrière van Michel Pollentier was, bleek tijdens de tentoonstelling ter gelegenheid van zijn 65e verjaardag in zijn geboorteplaats Keiem.
Natuurlijk konden we geen verstek laten gaan en dus reden we met een kleine delegatie in alle vroegte naar West-Vlaanderen. Met de nostalgische klanken van Bobbejaan Schoepen op de radio en dataroaming aan voor Valentijnsdag. Eerst nog even olie bijvullen!

Aangekomen in Keiem bleek dat het hele dorp zich verzameld had in het cultureel centrum, tot blijdschap van de organisatoren en de familie Pollentier. De belangstelling was groot. Gratis inkom en een pintje van het huis!
We waren onmiddellijk onder de indruk van het beeld dat deze tentoonstelling ons gaf van de carrière van onze held en naamgever. Honderden historische foto’s sierden de wanden, tientallen plakboeken lagen uitgespreid over de tafels en een paar prachtige oude koersfietsen stonden op het podium waar Michel later eervol toegesproken werd door de burgemeester en enkele vrienden.

Helemaal stil werden we van de indrukwekkende hoeveelheid wielershirts die Michel in zijn carrière verzameld had. Het een nog mooier dan het ander. Schitterende (retro)shirts van al zijn ploegen, van het Belgische nationale team, de Belgische driekleur, de roze trui uit de gewonnen Giro d’Italia en natuurlijk de witte trui, de bolletjestrui én de gele trui uit de Tour de France. En daartussen…  ons Pollentier-shirt!! Zo trots als een aap met zeven staarten waren we!

En wederom werden we weer enorm gastvrij onthaald! Door Michel, die direct met ons op de foto wilde. Door de spontane, charmante mevrouw Pollentier. En door de rest van de gezellige familie. Zelfs door de enthousiaste barman: “Zijde gullie van PeerkePollentier?” En door de wielerclub natuurlijk met wie we komende zomer graag de Michel Pollentier-route gaan verkennen!

Terug bij de auto bleek dat je best 200 kilometer zonder oliedop kunt rijden. Dus eerst nog maar een litertje olie, waarna we voldaan huiswaarts keerden. Die brede glimlach is de hele dag niet van ons gezicht geweest.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Over de auteur

Fietsen is Wil met de paplepel ingegeven. Zijn ouders hadden namelijk geen rijbewijs. Niet dat Wil daar nou een meedogenloze wielrenner door geworden is. Integendeel, het heeft geresulteerd in een ambitieloze loopbaan die even snel eindigde als hij begon, in de straten rondom zijn ouderlijk huis waar hij op zijn kinder-Peugeootje de knechtenrol – toen al – van idool Johan van der Velde verkoos boven die van kopman Zoetemelk. Tegenwoordig zoekt hij al snel een plekje in de bus op en elk jaar hangt hij wel een keer zijn fiets in de wilgen om 'm er vervolgens weer onder protest uit te halen voor een nieuwe uitdaging. Wil is geestelijk vader van alle grafische Pollentier-uitingen.

1 Comment so far

Reageer:

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *